In vorm in tegenspoed

Mijn moeder, mijn vader en mijn zus.

Mijn moeder heeft een baarmoeder van de huiskamer gemaakt. Door een onzichtbare navelstreng voert ze mijn vader Magnum-ijsjes en als hij dorst heeft vloeit er thee. De liefde die mijn ouders voor elkaar voelen, is nog nooit zo zichtbaar geweest. Als ik naar ze kijk, zie ik twee harten in matching fluorescerende hesjes. Samen maken ze van de complete uitzichtloosheid een prachtige zonsondergang.

De kanker die mijn vader langzaam aan het opvreten is, is ongetwijfeld een onbarmhartige, overijverige, door lintwormen geteisterde veelvraat, maar ik zou liegen als ik alleen maar negatief over zijn ongeneselijke ziekte schrijf. Ik heb de laatste vier maanden veel geleerd van de tumoren in zijn lichaam, en ik leer nog steeds. Bijvoorbeeld over wat in voor- en tegenspoed in werkelijkheid inhoudt. Over de onverzettelijkheid van een vrouw en de overtreffende trap van onvoorwaardelijk. Mijn vader is uitbehandeld, maar zo behandelen mijn ouders elkaar niet. Ze zijn de sterren van de hemel aan het liefhebben. En de kanker ziet alles. Het zit op de eerste rij ongeneeslijk jaloers te wezen.

Mijn moeder heeft een baarmoeder van de huiskamer gemaakt. De wand is gemaakt van dekentjes en kussens en er hangt een theezakje in het vruchtwater. In het begin wacht de mens negen maanden op het leven en momenteel wachten wel al een paar maanden op het tegenovergestelde daarvan. Het is een bijzonder proces. In het begin was ik er bang voor. Voor de aftakeling. Maar aftakeling kost tijd en tijd is alles wat we hebben.

Mijn vader is er nog. Het leven flitst niet aan hem voorbij. Aftakeling kost tijd. Zijn afscheid is eerder stroperig. Alle mooie herinneringen staan op een vliegveld en de piloten zijn al wekenlang aan het staken. En met het hele gezin slenteren we van gate naar gate. We hebben geen haast. Alles was mooi en dat is het nog steeds. We zijn belastingvrij aan het koesteren op een vliegveld vol herinneringen.

“Af en toe vergeet ik dat je een volwassen man bent,” zegt mijn vader bij B14.

“Ik ook,” zeg ik.

Toen ik gisteren op bezoek ging bij mijn ouders, stond er een dure auto in de straat. Ik keek in de auto en zag een briefje op de bijrijdersstoel liggen.

Er liggen geen waardevolle spullen in deze auto.

Na het achtuurjournaal vertelde ik mijn vader over het briefje. Hij pakte mijn hand vast en keek naar mijn vingers alsof hij nog nooit vingers had gezien.

“Soms vergeet ik dat je een volwassen man bent, jongen,”

“Ik ook.”

“Nog even over die dure auto. Ik hoef gelukkig niet zo’n briefje achter te laten als ik op reis ga. Alles wat ik heb is waardevol. Alles wat ik achterlaat is waardevol. Mijn vrouw is een goudmijn en mijn kinderen en kleinkinderen zijn mijn goud. Vergeet dat nooit. Ik heb no regrets, jongen.”

Na het tienuurjournaal pak ik een jas van de kapstok. Ik pak zijn laatste jas, trek hem aan en loop op mijn moeder af.

“Die jas ruikt zo erg naar je vader.”

“Daarom draag ik hem ook.”

“Hoe heet dat luchtje ook alweer?” vraagt ze.

“Acqua Di Giò.

“Dat draagt hij echt al twintig jaar.”

“Het is zijn luchtje. Ik ga tweehonderd liter van dat spul kopen en een blusvliegtuig huren. Als hij er niet meer is, ga ik over Amsterdam vliegen. De hele stad zal naar hem ruiken.”

Mijn moeder heeft een baarmoeder van de huiskamer gemaakt. Het is er prachtig.

Moeder en kind maken het goed.

Beste lezer. Hieronder zou je een bedrag aan mij kunnen doneren. Voor deze column en voor de honderden columns die nog komen gaan. Bedankt voor je vertrouwen. Niets dan liefde. Vanaf volgende week schrijf ik elke week twee columns op deze site. Op de dinsdag en op de vrijdag. Fijne vakantie. #YNWA



Donate € -


4 gedachtes over “In vorm in tegenspoed

  1. James, wat prachtig, waardevol en verdrietig tegelijk. Maar zo liefdevol beschreven. Sterkte opnieuw voor jullie allemaal. Lieve groet voor die kanjer van een moeder en die geld van een vader. Van de vroegere buurvrouw Yvonne.

  2. Werkelijk prachtig. En je moeder die ijzersterke vrouw, die die ijzersterke beer met al haar liefde verzorgt. Want wat is ouwe Dulles sterk! We hebben het vaak over je pa en ma. Twee zielen van goud. ❤️😘

Geef een reactie